Radio

Obracam pokrętło palcami dłoni.
Pionowa kreska ruszyła.
Głośnik wydobywa z dna
trzaski radiowej przestrzeni — szum.

Nagle fale łamanych dźwięków
złożyły się w głos.

"Obrazy wiszą na ścianach
daleko od młodych oczu,
a te są wpatrzone w telefony."

Biorę kolejny zakręt.
Trzeszczy, szumi, głos przemówił.

"Nowy napój — bądź Cool.
Oszałamiająco, wybuchowy,
nokautujący smak — wypróbuj."

Kręcę, przyspiesza kreska,
nie hamuje, kieruję ją do końca.
Nagle uderza w ścianę — upada.

To koniec radia.

Zaczynam grać na bongach.