Narty

Za oknem jest biało,
w środku jest parno,
w głowie mi szumi,
drżą mi mięśnie. 

Siadam na ławce
i ręce składam.
Oczy zamykam.

Kropla po kropli
wychodzi przez skórę.

A stopy zmęczone
chyba najbardziej czuję.

Głowa opada.
Mgła oczy spowija,
powolnie i leniwie,
aż zupełnie je zaćmiła.

Więc powierzam się zmysłom.

Czuję lekkość bez nacisku.
Teraz unoszę się lekko... 

Aż tu nagle -
krzyk!

Bo narciarskim butem
kopnąłem kogoś w piszczel.