Poezja - Wiersze Rafała Góreckiego

Poezja

Lustro

Światło zgaszone. Przede mną lustro. A w nim odbicie. Twarz niewyraźna. Oczy mrużę. To ja? Wyciągam przed siebie rękę. Dotykam. Czuję uścisk na nadgarstku. Czyja to siła? Moja ręka zaczyna znikać. Oddech zaklinował się w płucach. Pytam przerażony: «Czego chcesz?» Odpowiada: «Siebie.» Drugą ręką szukam włącznika. Macham nią. Gdzie jest

Poezja

Naleśnik

Naleśnik0:00/129.9599791× Z ust wypuszczam dźwięki Pam, pam, pam. Dłońmi stukam o blat. Lewa stopa podbija do rytmu. Robię piruet. Staję w lekkim rozkroku. Ręce szeroko. Łapię balans. Koniuszki ust unoszą się. Jasna biel za oknem. Chwytam za uszko. Ciągnę je. Ciągnę. Ze środka wyjmuję słoik. Ze złotą

Poezja

PRZEJŚCIE

Światło czerwone. Czekamy. Przedszkole. Tam odkrywali tajemnice. Pokazywali liście, kolorowe motyle. Szkoła. Podnoszę rękę, pytam: Po co mam marzenia? Czemu kolega grozi mi pięścią? Dokąd ludzkość zmierza? * Siadaj i nie przeszkadzaj. Ciekawość stygnie: Posłuszeństwo. Frustracja. Niedopasowanie. Liceum. Poznałem rozwój duchowy: Skręty. Alkohol. Imprezy. Studia. Czarno białe kartki. Same kopie. Ani

Poezja

Posiłek

Na środku stół. Przy stole ludzie. Głośne rozmowy i zapach jedzenia. Obok ja leżę. Wącham i czekam. Zapach budzi głód. Ktoś wstał od stołu. Poszedł do kuchni. Ruszyłem za nim. Dźwięk z głośnika uderza. Ktoś włączył muzykę. Brzęk talerza. Muzyka zagłusza. Krążę jak rekin wokół ofiary. Pysk mój kłapie jak

Poezja

Koncert

Mijają się w powietrzu drewniane pałeczki. Uderzają w bębny. Bam, bam, bam. Uderzają w talarze. Klasz, klasz. But naciska. Bęben dudni. Dun, dun, dun, Brzęczą w niej struny.Gitara podskakuje. Biało czarne zęby ożyły. Nad nimi ciemne włosy. Drewniane pudło śpiewa. Tin, tank, tonk, tęk. Płuca wypełniają złotą rurę Jej

Poezja

Spacer

Oczy wynurzam z ciemności. Leżę. Ściany jaśnieją porankiem. Obracam głowę. Patrzę na, miejsce po osobie. Tak mi bliskiej jak ja sam sobie. Skomlę Łzy napierają na zamknięte powieki jak silny strumień na zaporę. Moja ma szczeliny. Twarz moknie. Cienie wędrują po sypialni. Pora się ruszyć. Jak sportowiec zaczynam od wysiłku.

Poezja

RULETKA

Ręce opieram o zieloną matę. Obok mnie kołysze się noga w adidasie. Naprzeciw kobieta poprawia czarne włosy, ramiona ma odkryte. wykładziny, stoły, żetony bukiet zapachów kasynowego wnętrza. Biała rękawiczka zakręciła kołem. Krupier mówi: proszę obstawiać. * Noga przestała się kołysać. Talarki spadają na czerwone pole. Biała kulka kręci się po czarnej

Poezja

HAU. HAU.

Teraz pies jest w modzie. Hau. Hau. Dziecko? Nie! Dziecko zmienia całe życie. Ja urywek. Dziecko płacze, czemu? Ja szczekam, no jasne! Dziecko trzeba nosić. Ble! Mnie łapy niosą. Dziecko grymasi. Ja macham ogonem. Dziecko trzeba karmić. Ja zamiatam pyskiem. Wyjść z domu? Samemu? Dziecko wszędzie trzeba zabrać. Do sklepu.

Poezja

Mównica

To jest mecz, a ja decyduję o wyniku. Gwizd. Rozpoczęcie. Stoję na mównicy. Drybluje słowem jak najlepszy napastnik. Mijam rywali. Ja jestem w tym najlepszy. Mecz jeszcze trwa, a wynik prawie przesądzony. Będę ich wodzem. Nie wiedzą co ich czeka. Rodziny będą się kłócić — nie żal Mi. Ludzie wyjdą na

Poezja

Życzenie

Piekło wokół. Kule świszczą nad jego głową. Piekło wokół. A on patrzy na grad spadających gwiazd. A każda z tych gwiazd jest jego życzeniem – wypowiadam je na głos: aby żadna z tych kul nie trafiła we mnie, aby żadna z tych kul nie trafiła we mnie ani w nikogo, aby

Poezja

Ciekawość

Wsiadam, odpycham, kręcę. Naciskam. Pędzę. Szum ulic, trzepot skrzydeł ptaków. Znam. Żółto-czerwony autobus stoi, czeka. Mijam go. Pędzę. Szyby telefonów, kawiarni, okien wystawowych- Mijam. Moje wiersze- Mijam. Moje sprawy- Mijam. Pędzę. Ciekawość to mój kierunek Otaczam się tym co znam. Te same drogi. Te same kawiarnie, to samo jedzenie. Te

Poezja

Lejce

Stp0:00/167.1599791× Stęp. Ruszam, poruszam ciałem. Unoszę je, obniżam. Wokół mnie stoją ludzie. Rozmawiają. Miejsce wypełnia muzyka. Kłus. Czuję się jak jeździec. Moje ciało to koń. Melodia trzyma lejce. Galop. Brzmienie przyspiesza. Podskakuję, kręcę się. Ruszam poruszam ciałem. Unoszę je, obniżam. Cwał Wchodzę w głąb siebie. Melodia jest